Wat vond je ervan om borsten te krijgen?
Als meisje zag ik er tegenop om borsten te krijgen, ik was bang dat ik dan nooit meer op mijn buik zou kunnen liggen op het strand. Het leek mij maar onhandig die borsten. Toen mijn borsten begonnen te groeien herinner ik me de uitdrukking van mijn moeder “erwten op een plankje”. Ik had gemengde gevoelens over die uitdrukking en over het krijgen van borsten in het algemeen. Uit angst om hangborsten te krijgen heb ik lange tijd onder de douche mijn borsten ijskoud afgedoucht. Dat was een tip van vriendinnen van school, net als diverse borstverstevigende oefeningen. Toen de “erwten op een plankje” bij mijn jongere zusje gingen groeien, herinner ik me dat zij ze voor een kwartje liet zien aan vrienden van onze ouders met wie we op vakantie waren. Daar lachen we met z’n allen, 35 jaar later, nog steeds om.
Hoe ervaar je je borsten nu?
Ik heb altijd kleine borsten gehad en had dus amper een decolleté en dat vond ik prima. Tot mijn 30ste heb ik vrijwel nooit een bh gedragen. Dat werd pas nodig toen ik zwanger werd. Na de geboorte van mijn dochter kreeg ik meloenen van borsten. De melk spoot eruit en ik heb bijna twee jaar borstvoeding gegeven. Ik met mijn kleine borsten was dus een melkkoe van jewelste, met een flinke productie. Ik vond het fijn om borstvoeding te geven. Behalve gezonde voeding was het ook de beste troost voor pijntjes en alle soorten verdriet voor mijn baby. Toen mijn dochter borst kon zeggen (“bosj bosj !”) was het tijd om te stoppen. Mijn borsten werden na het afbouwen van de borstvoeding kleiner dan ooit tevoren. In de jaren daarna vond ik mijn borsten wel wat te klein, ik was mager en mijn borsten ook. Toen ik jaren later stopte met roken veranderde dat. Ineens kreeg ik een voor mijn doen flinke boezem. Wellicht een combinatie van stoppen met roken en beginnende menopauze zorgden voor deze metamorfose. Voor het eerst in mijn leven heb ik nu een decolleté, en ik ben er best blij mee. Ik heb nu op mijn 48ste ook eens een paar goede bh’s gekocht, maar nog steeds zonder beugels en poespas, daar hou ik niet van. Mijn vorige bh’s waren tweede-hands van mijn dochter, die ondertussen al 17 jaar is en veel grotere borsten heeft dan ik.
Wat vind je van borstcorrecties? Zou je dat ooit laten doen?
Borstvergroting vind ik een onnodige en gevaarlijke ingreep. Vrouwen die dat laten doen snap ik niet. Kleine borsten zijn mooi en makkelijk. Vrouwen die hun borsten laten vergroten doen dit alleen om aantrekkelijker te zijn voor mannen die van grote borsten houden. Ik zou me nooit tot zoiets verlagen. Bovendien vind ik het onaantrekkelijk en vaak aanstootgevend, grote nep borsten. Borstverkleining of -correctie om medische redenen vind ik wat anders. Sommige vrouwen hebben zulke zware borsten dat het een lichamelijke beperking oplevert, ze kunnen niet rennen of ze kampen met rugklachten. Dan kan een borstverkleining of -correctie uitkomst bieden. Ik heb twee vriendinnen die een borstverkleining hebben ondergaan. Voor beiden was het een verlossing van een zware last. Tot op vandaag zijn ze nog altijd blij dat ze deze beslissing vroeg in hun leven hebben genomen. Dat je na zo’n ingreep wellicht geen borstvoeding kan geven aan je kinderen, is dan weer een groot offer.
Heb je het gevoel dat mannen naar je borsten kijken? Gebeurt dat vaak?
Ik heb altijd nogal kleine borsten gehad. Mannen keken bij mij naar alles, maar niet per se naar mijn borsten. Nu ik wat ouder ben, maar met iets meer decolleté, heb ik nog steeds niet de indruk dat mannen naar mijn borsten kijken, daarvoor zijn ze denk ik nog steeds niet groot genoeg. Ik vind het zelf wel heel leuk om voor het eerst in mijn leven zo’n spleetje te hebben, ik kijk er zelf graag naar. Als ik een vrouw zie met een flink decolleté kan ik het zelf moeilijk laten om er niet naar te kijken, maar al die keurig in super bh’s opgekrikte tietjes doen mij niets.
Wat vind je van de Nederlandse cultuur rond borsten? Ken je andere landen die er anders mee omgaan en wat vind je ervan?
Ik vind het onbegrijpelijk dat er zoveel aandacht is voor borsten in de Nederlandse cultuur. Het is seksistisch, en het zet vrouwen aan tot het doen van ingrijpende en gevaarlijke ingrepen zoals borstvergroting om aan het marktbeeld te kunnen voldoen. Ik vind het jammer dat wij als westers en vooruitstrevend land zoiets primitiefs zo belangrijk laten worden. Ik ben veel ik Afrika geweest, ik vond het zeer bevrijdend dat vrouwen daar ongegeneerd hun borsten kunnen ontbloten en geen man die er naar kijkt. Niet dat vrouwen topless over straat gaan, maar in huiselijke kring en op het erf is het heel normaal om met blote borsten te lopen. Net zoals de mannen dat doen. In Nederland denken we wel altijd dat we zo voorlopen in de wereld met vrouwenemancipatie, vrijheid en gelijkheid, maar na mijn ervaringen in Afrika heb ik een heel ander, veel primitiever beeld van Nederland.
Tekst: Helen
Beeld: Helen