Met welke muziek was je omringd tot je jazz leerde kennen en wat betekende en betekent die muziek voor je?
Ik ben omringd geweest door veel verschillende muziek. Voornamelijk Zwarte Amerikaanse muziek uit de tweede helft van de 20e eeuw. Soul, funk, Rhythm & Blues, Blues, R&B. Op een gegeven moment had mijn zus een stapel CD’s achterlaten bij ons thuis en toen ben ik ook R&B en Hip Hop uit de jaren 90 gaan ontdekken. Wat een genot was dat om alle invloeden die ik daarvoor kende terug te horen in de modernere muziek! We luisterden ook wel naar Nederlandse muziek, klassieke westerse en verschillende soorten Afrikaanse muziek. Als het op één of andere soul had, verorberde ik het met plezier!
Wat betekent voor jou de muziek die je ouders mee namen uit hun land van herkomst?
Om eerlijk te zijn kon ik als kind Eritrese muziek niet zo waarderen. Ik denk dat het te maken had met dat het wat vreemd klonk voor mijn oren, maar ook de schaamte voor mijn afkomst waarmee ik als kind ben opgegroeid. Nu kan ik Habesha muziek (de gezamenlijke Ethiopische en Eritrese cultuur) veel meer waarderen. Ik heb ook meer van de diversiteit leren kennen. Verschillende artiesten uit verschillende tijdperken. Maar ook de verschillen in functies van de muziek (kerkelijk of wereldlijk). Dat is heel inspirerend.
Wanneer kwam jazz bij jou in beeld, wat doet deze muziek met je en waar staat het voor jou voor?
Jazz kwam bij duidelijk in beeld toen ik ongeveer 16 jaar oud was. Ik was verliefd op een jongen die helemaal weg van jazz was en om meer kans bij hem te maken, ben ik mij ook in de jazz gaan verdiepen. Ik houd van de expressie en vrijheid van jazz. Elke performance is anders. Een artiest kan een nummer tig keer spelen en elke keer een compleet andere kant van het verhaal uitlichten. Dat vind ik fantastisch. Het gaat om het nu. Ik houd van de lichtheid van jazz en de zwaarte. De expressiviteit en de levensstijl. Het vredige, het simpele, het complexe en de protesten. Ik houd van de ontwikkeling van jazz. De inclusiviteit en het maatschappelijke, het individuele en het strijdlustige.
Aan het eind van het gymnasium kwam je tot de definitieve keuze voor het conservatorium. Hoe ging dat in zijn werk?
Ja, dat was wel even twijfelen. Hoewel ik altijd wel heb gezegd dat muziek mijn grootste passie is en ik sowieso iets met muziek wilde doen, vond ik het wel best spannend om dan ook echt die stap te maken. Tegelijkertijd was ik ook wel koppig genoeg om geen plan B of C te hebben. Het was het Conservatorium van Amsterdam, of niets haha. Ik moet wel zeggen, dingen die mij zo aan het hart raken omdat ze veel voor mij betekenen, roepen bij mij veel angst op. Daar moet ik altijd doorheen. Ik auditeerde voor het CvA tijdens mijn eindexamen periode van de middelbare school en werd toen aangenomen voor de Vooropleiding. Dat was nauwelijks goed genoeg voor mij. Ik weet nog dat ik teleurgesteld was dat ik niet “echt” was aangenomen. Ik kan best hard naar mezelf zijn..
Wat is het belangrijkste wat jij hebt opgestoken van je conservatorium periode?
Tijdens mijn conservatorium heb ik mij volledig kunnen focussen op de muziek. Dat was geweldig. Met andere mensen naar school gaan die net zo gepassioneerd zijn over muziek. En je kunt misschien begrijpen dat er over het algemeen niet zo heel veel tieners en twintigers weg zijn van jazz. Ik heb veel geleerd van mijn mede-studenten, van docenten en van de hele sfeer. Een belangrijk ding dat ik heb geleerd en wat geleidelijk is gekomen en tegelijkertijd altijd al in me zat; je eigen weg gaan. Je kunt nog zo geïntimideerd zijn door andere muzikanten, als je bij jezelf blijft, doet niemand zo goed wat jij het beste kan.
Wat heb je sinds het afstuderen gedaan binnen de muziek en waarom die keuzes?
Ik ben gitaar gaan leren spelen, heb twee EP’s opgenomen, veel opgetreden en gejamd met niet-jazzmuzikanten. Ook ben ik meer muziek gaan schrijven. Ik denk niet dat dat bewuste keuzes zijn geweest. Deze ervaringen waren wel cruciaal voor mijn verdere ontwikkeling, maar ik had het niet van te voren zo uitgestippelt.
En nu ligt er This Room? Hoe is deze cd ontstaan? Wie schreef de teksten, wie de muziek en wie maakte de arrangementen?
This Room is een verzameling van vier nummers die ik ooit heb geschreven en in de zomer van 2020 heb opgenomen. Voor deze EP heb ik het meeste zelf gedaan. Schrijven, het spelen van de instrumenten, het zingen, arrangeren, het opnemen zelf. Zelfs de cover foto heb ik zelf gemaakt als selfie haha. Ik denk dat het belangrijk voor mij was om te ontdekken wie ik ben (muzikaal en niet muzikaal) wanneer ik op mezelf ben aangewezen. Het opnameproces was heel bijzonder. Normaal gesproken geeft opnemen mij angsten, omdat ik erg perfectionistisch ben. Voor deze EP heb ik heel erg de rust voor mezelf genomen. Ik wilde uit pure ontspanning en vrede zingen en muziek maken. Het proces in m’n eentje was magisch. Ik mocht een maand in het boven appartement van mijn moeder wonen en had de slaapkamer tot een studio gemaakt. Ik was op een zachte manier heel gedisciplineerd. Het was net even geen lockdown en het was een mooie zomer. Was tijdens het opnameproces veel bezig met sporten, mediteren, lekker eten koken en met de mensen die dichtbij m’n hart zijn connecten.
Wie is je ideale publiek? En waarom?
Oh haha, een publiek dat luistert is altijd heel fijn! Als het om live optredens gaat, kan het zo magisch zijn om die connectie te voelen met elkaar. Of het nou ik solo met het publiek is of met een band. Het zijn de mooiste momenten wanneer je het gevoel hebt dat je samen aan het reizen bent.
Welke zangers/zangeressen/musici bewonder jij en waarom?
Oh zoveel! Ik grap altijd dat ik het kind ben van Lauryn Hill en Erykah Badu, ook omdat ze beiden op de 26e van een maand zijn geboren net zoals mijn eigen moeder. Maar werkelijk, het zijn er te veel om op te noemen.
Wat voor type nummers staan er op deze cd en wat wil je met ze overbrengen?
Ik zou willen zeggen rustige nummers met een eigen boodschap. Ik wil mensen op hun gemak laten voelen. In hun rust laten komen en blijdschap geven.
Hoe ligt het voor Nederlandse jazz artiesten om internationaal te opereren?
Ik heb me nog niet zo heel veel op het buitenland gefocust. Maar het lijkt me heel leuk om meer internationaal te werk te gaan en dat is ook al zeker gebeurd!
Deze Covid-periode is afschuwelijk voor iedereen in de kunsten maar vooral voor degenen in de zogenaamde ‘performingkunst’ zoals musici en acteurs. Wat doe jij om in deze periode je performer skills te onderhouden en het contact met jouw kunstvorm en de muziekscene niet kwijt te raken?
Oh verschillende dingen. Zoveel mogelijk ‘go with the flow’ en vertrouwen dat het allemaal goed komt. Beetje jammen hier en daar, maar ook niet op muziek focussen. Ik denk dat als iets zo je passie is, je jezelf er ook erg in kunt verliezen. Dat niks anders meer belangrijk lijkt. Maar truth is, er is al genoeg muziek. Wat ik toevoeg is gewoon extra, omdat ik dat wil. Ik heb tijdens de lockdown periode heel veel op mezelf als persoon kunnen focussen. Veel kunnen loslaten, kunnen leren en kunnen ervaren. Ook ben ik een half jaar in Oost-Afrika geweest. Van september 2020 tot maart 2021, vlak na de opname van de EP. Het was voor mijn ontwikkeling denk ik heel goed om in Afrika te zijn. In Ethiopië heb ik mijn familie kunnen zien en ook met de jonge artistieke mensen kunnen connecten. Heel belangrijk om in contact te komen met je roots. Het heeft me zowel bewust als onbewust heel veel vertrouwen gegeven in wie ik ben.
Wat zijn jouw directe plannen zo gauw we ons weer vrijer mogen bewegen?
Nu ik eigenlijk voor het eind van 2021 alle muziek die ik heb geschreven uitbreng, ben ik heel benieuwd wat voor inspiratie ik ga krijgen voor nieuwe muziek. Ik kijk er ook ontzettend naar uit om met een band te gaan touren.